W 1921 zaczął publikować recenzje na łamach poznańskiego pisma „Teatr i Kino” (wydawcą był Marian Bogusławski)Andrzej Mężyński, Poznańska krytyka teatralna w latach 1919–1939, [w:] Kronika Miasta Poznania, nr 3/1970, s.71,76, ISSN 0137-3552..
Po II wojnie światowej, w kwietniu 1945 wrócił do Krakowa i wykładał tu najpierw w liceum pedagogicznym, a potem w Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej. Ogłaszał artykuły i recenzje w „Dzienniku Polskim” (1946–1949), „Odrodzeniu” (1946–1947), „Dzienniku Literackim” (1947–1950), „Życiu Szkoły” (1948–1955). W latach 1949–1951 kierował Wojewódzkim Ośrodkiem Dydaktyczno-Naukowym Języka Polskiego w Krakowie. W 1954 wykładał w Studium Nauczycielskim, a w 1956 prowadził zajęcia z historii teatru i dramatu w PWST. W latach 1956–1965 publikował w „Teatrze”, a w 1958–1968 w „Teatrze Ludowym”.
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera LXV-6-42).