Grupy odmian wywodzone są z różnych obszarów upraw – odmiany walenckie z peruwiańskiej selwy, hiszpańskie z Boliwii i Paragwaju, wirginijskie z Amazonii i Boliwii, peruwiańskie z zachodniego Peru. Różnią się architekturą pędów (sposobem rozgałęziania i wzrostu), długością życia (odmiany o pędach wzniesionych są zawsze roczne, część odmian płożących bywa bardziej trwała), liczbą nasion (u odmian hiszpańskich i wirginijskich są z reguły dwa, u walenckich i peruwiańskich do czterech). Poszczególne kultywary wyróżnia się głównie na podstawie cech nasion i strąków, różnią się one także istotnie odpornością na różne patogeny i warunki siedliskowe.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna, aczkolwiek część odmian w warunkach tropikalnych jest dłużej żyjąca. Kwitnienie zaczyna się po ok. 30 dniach od wysiania. Kwiaty są samopylne, rzadko bywają zapylane przez pszczoły. Orzacha podziemna jest przykładem rośliny geokarpicznej – część kwiatu (dolna część zalążni) po jego przekwitnięciu wydłuża się i kieruje do dołu, wpychając do ziemi rozwijający się strąk. Dojrzewa on tu na głębokości do 5, rzadziej 8 cm, co trwa do, w zależności od odmiany, od 90 do 140 dnia od wysiania, rzadziej, w przypadku odmian 3–4 nasiennych, do 180 dni.