They cried—“La Belle Dame sans Merci Hath thee in thrall!”
Taka budowa wersyfikacyjna jest charakterystyczna dla angielskich ballad. W podobny sposób zbudowane są Rymy o starym marynarzu Samuela Taylora Coleridge’a, z których pochodzi poniższa zwrotka.
The Bridegroom's doors are opened wide, And I am next of kin; The guests are met, the feast is set: May'st hear the merry din.
Treść Francuski tytuł utworu oznacza "piękna pani bez litości". Wiersz odwołuje się do starego wątku o urodziwej kobiecie-nimfie, która omamia mężczyzn i prowadzi ich do zguby. Kontakt z taką istotą nieodwracalnie odbiera wolność i skazuje na tułaczkę.
And this is why I sojourn here, Alone and palely loitering, Though the sedge is wither’d from the lake, And no birds sing.
Podobny motyw występuje w Świteziance Adama Mickiewicza.
Przekłady La belle dame sans merci jest utworem wysoko cenionym i dlatego wielu tłumaczy próbowało się z nim zmierzyć. W Polsce przekładali ją między innymi Jerzy PietrkiewiczZobacz: Jerzy Pietrkiewicz, Antologia liryki angielskiej 1300–1950, Warszawa 1997, s. 179-183., Jerzy S. SitoJohn Keats, Poezje wybrane, o.c., s. 99-100., Robert StillerWiersze o miłości.