W pobliżu klasztoru odkryto dwa współczesne mu centra metalurgiczne. Piece do wytopu żelaza mają niespotykaną formę: wloty powietrza znajdują się w ich górnej części a w dolnej znajdowała się płyta ceramiczna ułatwiająca wypływanie szlaki na zewnątrz pieca. W obrębie zabudowań klasztornych znajdował się refektarz (jadalnia), a także urządzenia do produkcji pożywienia, między innymi młyn z towarzyszącymi mu silosami oraz prasa oliwna – jedyne tego typu zabytki znane z terenu Nubii. Dormitoria zajmowały wolnostojący budynek wykonany z cegły mułowej. Mieściły się tu także dwa zespoły sanitarne z łazienkami oraz kilkudziesięcioma latrynami.
Od zachodu, południa i wschodu od klasztoru rozciągał się cmentarz z pochówkami mnichów, na którym zachowało się ponad 2 tys. widocznych na powierzchni grobów. Przetrwało kilkadziesiąt stel nagrobnych z terakoty lub piaskowca, niektóre kompletne, inne tylko we fragmentach. Na ścianach Kościoła Północnego zidentyfikowano 137 inskrypcji, które dostarczają istotnych informacji o życiu mnichów, a także o osobach odwiedzających klasztor. Inskrypcje nagrobne wykonywane były w językach staronubijskim, greckim lub koptyjskim.