Ekologia Jego pierwszym żywicielem pośrednim są szczętki (Euphausiacea). W ich ciele osiąga długość 15–25 mm i linieje do stadium L2. Kiedy nosiciel zostanie zjedzony przez rybę planktonożerną, nicień w jej ciele linieje po raz drugi. Żywicielami larw L3 są ryby morskie (głównie z rodzin śledziowatych, makrelowatych i dorszowatych), w których występują wzdłuż przewodu pokarmowego, a także na otrzewnej oraz pod torebką wątroby i gonad. W ciele tych ryb larwy osiągają długość 30–50 mm, średnicę 1–2 mm i mają postać płaskiej spirali otoczonej cienką torbielą.
Formy dorosłe pasożytują w jelitach waleni (w szczególności delfinów) oraz fok, które zjadły zarażoną rybę. Czasami odnotowuje się także przypadki rybożernych ptaków i dużych ryb zarażonych dorosłą postacią Anisakis simplex. Wraz z kałem żywicieli ostatecznych do wody dostają się jaja o wymiarach 41–43 × 39–42 μm, składane przez dojrzałe samice. Z jaj tych rozwijają się larwy, zwane potocznie „robakami śledziowymi” (), które żyją w planktonie aż do zjedzenia przez pierwszego żywiciela pośredniego.
Zagrożenia Dla nicieni z rodzaju Anisakis ryby drapieżne często są żywicielem paratenicznym, tak samo jak człowiek.