Targum Neofiti znany także jako Codex Neofiti I – największy z zachodnich, palestyńskich targumów. Składa się z 450 kart obejmujących wszystkie księgi Tory, z kilkoma uszkodzonymi wersami. Będąc czymś więcej niż zwykłym aramejskim tłumaczeniem hebrajskiego tekstu, zwłaszcza w kilku miejscach Targum Neofiti jest obszernym rozwinięciem tekstu biblijnego. Często jest bardziej obszerny niż Targum Onkelosa, ale mniej niż Targum Pseudo-Jonatana.
Został odkryty na nowo w 1949 r. Pod koniec XVI w. otrzymał go papież Grzegorz XIII (Ugo Boncompagni), który następnie przekazał go Kolegium Neofitów ( albo Pia Domus Neophytorum). Było to kolegium utworzone przez tegoż papieża w 1577 r. w Rzymie, dla kształcenia młodych konwertytów z judaizmu i islamu. Po rozwiązaniu kolegium, kopia trafiła do Biblioteki Watykańskiej pod nazwą Codex Neofiti I.
Miejsce i czas powstania manuskryptu Kolofon manuskryptu na końcu Księgi Powtórzonego Prawa mówi o tym, że spisany on został w Rzymie dla kardynała Egidiusza z Viterbo, podczas „chwalebnego miesiąca Adar” 5264 roku według żydowskiej chronologii, czyli 1504 r. n.e. Wyraźnie rozróżniono w nim pismo 3 różnych skrybów.