Historia odnalezienia Kodeks trafił do Biblioteki Watykańskiej z numerem jeden jako jeden z wielu pochodzących z Pia Domus Neophytarum w Rzymie. Sam dom został ufundowany przez papieża Pawła II w 1543 roku jako Domus Catechumenorum, z przeznaczeniem dla konwertytów z judaizmu. Grzegorz XIII w 1577 roku nadał mu nazwę Collegium Ecclesiasticarum Adolescentium Neophytorum, z prawem do nadawania stopni naukowych. Później, w 1634 roku, Urban VIII zlecił przeniesienie instytucji do nowej placówki w Rzymie przy kościele Santa Maria ai Monti. Prawdopodobnie właśnie przy tej okazji dwie biblioteki zostały połączone. Ostatni rektor (na kodeksie widnieje właśnie jego pieczęć) objął urząd w 1886 roku i prawdopodobnie za jego urzędowania wszystkie zbiory zostały sprzedane do Biblioteki Watykańskiej. W tamtejszym katalogu targum został oznaczony jako Onkelos. Zwrócił na niego uwagę w 1949 roku hiszpański badacz Alejandro Díez Macho, który to po wnikliwych badaniach, w 1956 roku ogłosił, że tekst jest kompletną kopią całkowicie nieznanego targumu typu palestyńskiegoA. Díez Macho, Neophyti 1. Targum palestinense. Ms de la Biblioteca Vaticana, I: Genesis (Madrid-Barcelona, 1968) 19*-136* (editio princeps).M. McNamara, Targum Neofiti 1: Genesis.