Jako chorąży byłego Polskiego Korpusu Posiłkowego reskryptem Rady Regencyjnej z 25 października 1918 roku został przydzielony do podległego jej Wojska Polskiego w randze podporucznikaDziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej, 1918, R. 1, nr 1, Warszawa 1918, s. 5.. W stopniu podporucznika służył w 1 pułku piechoty, wkrótce potem w Wydziale Jeńców Ministerstwa Spraw Wojskowych, następnie od 14 listopada 1918 do 28 maja 1919 pełnił funkcję adiutanta Dowódcy Okręgu Generalnego „Przemyśl”. 1 grudnia 1919 mianowany porucznikiem piechoty i od 30 czerwca 1919 służył w szeregach 30 pułku piechoty w Warszawie, w którym był dowódcą kompanii i dowódcą batalionu. 28 stycznia 1921 został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. Następnie, pozostając oficerem 30 pułku piechoty, został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i służył w tej formacji od 9 października 1924 do 1928. W tym czasie sprawował stanowisko dowódcy batalionu „Krasne” oraz był kwatermistrzem (28) batalionu „Wołożyn”. Później był zastępcą komendanta i komendantem Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 5a w Cieszynie.