W późniejszych latach (od roku 1979) istniały już tylko dwa Instytuty, a Zakład Technik Analitycznych przekształcono w Zakład Chemii Analitycznej Instytutu Chemii i Technologii Nieorganicznej, na bazie którego w roku 1991 powstała ostatecznie Katedra Chemii Analitycznej.
W tym czasie ramy organizacyjne chemii analitycznej jako samodzielnej, wyodrębnionej jednostki w obrębie wydziału nadał w 1969 roku twórca i kierownik Zakładu Technik Analitycznych, prof. dr hab. inż. Edmund Kozłowski – specjalista z zakresu mikroanalizy elementarnej. Wypromował siedmiu doktorów, a większość z nich została jego współpracownikami (B. Kobylińska-Mazurek, E. Sieńkowska-Zyskowska, M. Biziuk, J. Namieśnik, J.M. Maciak, M. Bownik, T. Górecki). Działalność naukowa zespołu prof. Kozłowskiego była związana z mikroanalizą organiczną, a w szczególności z opracowywaniem automatycznych metod mikroanalizy organicznej i możliwościami ich zastosowania do kontroli zanieczyszczeń środowiska. Pod jego kierownictwem rozwinął się prężny zespół opracowujący metody i konstruujący aparaty do analizy elementarnej węgla, wodoru, azotu, chlorowców i siarki (C, H, N, X, S) z wykorzystaniem techniki mineralizacji zapłonowej. Aparaty te (około 40) były wykorzystywane w wielu ośrodkach naukowych całej Polski (Warszawa, Gdańsk, Lublin, Radom, Gliwice). Prof.