Goya, malując portrety dzieci, przedstawiał je zwykle z zabawką lub domowym zwierzątkiem. Na portrecie Manuela pojawiają się udomowione koty i ptaki: typowe zwierzęta towarzyszące dzieciom w hiszpańskich domach szlacheckich. Podobne elementy stosowali mistrzowie Goi, portretując młodych arystokratów – Velázquez (Filip Szczęśliwy, książę Asturii jako mały chłopiec z pieskiem, 1659) i Mengs (Arcyksiężna Maria Teresa Austriacka jako dziewczynka z papugą w klatce, 1659). Kot czyhający na ptaka w klatce pojawia się także na portrecie Dzieci Grahamów Williama Hogartha (1742), którego dzieła Goya znał z rycin.
Postać chłopca otoczonego zwierzętami dała podstawy do różnych interpretacji obrazu. W sztuce chrześcijańskiej ptaki często symbolizują duszę, w sztuce barokowej ptaki w klatce oznaczają niewinność. Claus Virch sugeruje, że drapieżne koty zestawione z ptakami na uwięzi symbolizują zło zagrażające niewinności dziecka. Wiedząc o przedwczesnej śmierci Manuela, niektórzy autorzy (np. John F. Moffitt) sugerowali, że obraz powstał pośmiertnie jako swoiste memento mori. Koty miałyby symbolizować zagrożenie dla życia chłopca, a ptaki w klatce oznaczają więzienie życia. Podobnie uważa William L. Pressly, który ponadto wiązał obraz z ikonografią chrześcijańską, gdzie chłopiec miałby symbolizować małego Chrystusa.