Iwan Nikołajewicz Banow (ros. Иван Николаевич Банов, ur. w stanicy Tacynskaja w Obwodzie Wojska Dońskiego (obecnie w obwodzie rostowskim), zm. 9 lutego 1982 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy i partyzancki, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Po ukończeniu 7 klas szkoły uczył się w technikum rolniczym, pracował w stanicy maszynowo-traktorowej, później był sekretarzem kołchozowych organizacji komsomolskich, od października 1935 służył w Armii Czerwonej. W 1938 ukończył szkołę wojskową w mieście Ordżonikidze (obecnie Władykaukaz), był dowódcą plutonu szkoły pułkowej i pomocnikiem szefa wydziału sztabu 11 Korpusu Piechoty w Białoruskim Okręgu Wojskowym, we wrześniu 1939 brał udział w agresji ZSRR na Polskę. Do lipca 1940 był pomocnikiem szefa wydziału sztabu korpusu piechoty i pomocnikiem szefa sztabu pułku ds. wywiadu w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym, później uczył się w Wyższej specjalnej Szkole Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami w składzie grupy operacyjnej Zarządu Wywiadowczego Sztabu Generalnego Armii Czerwonej na Froncie Zachodnim, Centralnym i Briańskim, brał udział w rajdzie na tyły wroga.