Jesienią 1941 przygotowywał partyzantów-dywersantów w Kursku, w grudniu 1941 w Jelcu założył oddział dywersyjny, wraz z którym do czerwca 1942 walczył na Froncie Briańskim. W sierpniu 1942 pod pseudonimem Iwan Cziornyj został zrzucony na spadochronie na tyły wroga w obwodzie homelskim jako pomocnik dowódcy oddziału partyzanckiego ds. wywiadu. Zorganizował wiele oddziałów partyzanckich połączonych później w zgrupowanie partyzanckie, organizował pracę dywersyjno-wywiadowczą w obwodzie baranowickim, pińskim i brzeskim, a od stycznia 1944 również na terytorium okupowanej Polski. Zorganizowane przez niego oddziały wysadziły wiele pociągów i mostów kolejowych i przeprowadziły wiele ataków na niemieckie garnizony. Od grudnia 1945 do czerwca 1946 był starszym pomocnikiem szefa wydziału wywiadowczego sztabu Północnej Grupy Wojsk w Legnicy, w 1949 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego, służył w Głównym Zarządzie Wywiadowczym Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR.