Ostatecznie An-Nasir, już wcześniej rozczarowany do sojuszu z Al-Adilem, uległ namowom Al-Muzaffara i 11 kwietnia 1240 roku uwolnił Ajjuba, uzyskując wcześniej przyrzeczenie, że ten po zdobyciu Egiptu odda mu Damaszek i Al-Dżazirę. Do Chorezmijczyków zostały wysłane wiadomości zachęcające ich do ataku na Aleppo i Hims. As-Salih Ajjub zdobył jednak Egipt bez walki, ponieważ 4 maja tureccy emirowie Al-Adila aresztowali go w Bilbajs i wezwali jego starszego brata do przejęcia władzy. Ten przybył do Kairu 18 maja 1240 roku i został przyjęty jak sułtan. Al-Adil znalazł się w kairskim więzieniu, gdzie zmarł 9 lutego 1248 roku.
Sułtan Egiptu Po zdobyciu władzy w Egipcie As-Salih Ajjub skoncentrował się na reorganizacji swojej administracji i armii. Jego doświadczenie z Kurdami, którzy opuścili go w Palestynie w poprzednim roku oraz brak dyscypliny i nielojalność ajjubidzkich oddziałów w Egipcie w stosunku do jego ojca i brata przekonały go do konieczności utworzenia podległego mu osobiście regimentu wyborowych mameluków, na których mógłby polegać. Ajjub przyznał im nadania i urzędy w miejsce emirów z regimentów Kamili i Aszrafi (utworzonych niegdyś przez jego ojca i wuja) oraz zbudował dla nich cytadelę i baraki na wyspie Roda w pobliżu Kairu.