Budowa left|thumb|Porównanie wielkości S. validum i człowieka rozumnego Stegoceras należy do najlepiej poznanych pachycefalozaurów Ameryki Północnej i jest jednym z nielicznych rodzajów z tej rodziny, który ma udokumentowane pozostałości szkieletu pozaczaszkowego. Należący do S. validum okaz UALVP 2 jest dotychczas najbardziej kompletnym okazem stegocerasa. Jego długość szacuje się na 2–2,5 m, a masę ciała na 10–40 kg. Stegoceras, jak na pachycefalozaura, osiągał rozmiary niewielkie do umiarkowanych. S. novomexicanum wydaje się być mniejszy od S. validum, jednak pozostaje kwestią dyskusji, czy znane okazy (niekompletne czaszki) należały do osobników dorosłych, czy młodocianych.
Kręgosłup stegocerasa nie został poznany w całości. Połączenia stawowe pomiędzy wyrostkami stawowymi kolejnych kręgów grzbietowych (kręgi piersiowe i kręgi lędźwiowe) wydają się ograniczać ruchy na boki, czyniąc kręgosłup bardzo sztywnym. Efekt ten wzmacniały jeszcze skostniałe ścięgna. Nie poznano dotąd kręgów szyjnych, ale skierowany w dół kłykieć potyliczny (miejsce połączenia stawowego głowy z pierwszym kręgiem) wskazuje na zakrzywioną szyję, przypominającą kształtem literę „S” bądź „U”, jak u większości dinozaurów.