Osobowość przetrwania (część służąca przetrwaniu) Osobowość przetrwania jest mechanizmem obronnym psychiki, która w traumatyzującej sytuacji pomogła przeżyć. Tak jak wielki wpływ miała ta osobowości na ochronę przed traumatyzującą sytuacją, taką wielkość ma obecnie to, co stoi na drodze do jej uwolnienia, ponieważ ona wciąż to wydarzenie z przeszłości uważa za realne. Ztraumatyzowana osobowość rozwija dlatego różnorodne skomplikowane strategie, aby wyprzeć się ztraumatyzowanych części, które funkcjonują poprzez kontrolujące zachowanie, okłamywanie się i uzależnienia, albo poprzez uciekanie się do ezoterycznych doktryn uzdrawiających, kończąc na brutalnych represjach wobec innych osób.
Ztraumatyzowana osobowość W zależności od rodzaju traumy, ztraumatyzowana osobowość nosi w sobie uczucia bezsilności, bezradności, strachu i bólu, z którymi w sytuacji zagrożenia nie była w stanie uporać się i dlatego osobowość musiała się rozszczepić. Ta część wywołuje nieświadome konflikty i powtarza sytuacje, które przypominają tą, która nas ztraumatyzowała. Manifestuje się ona w postaci ataków paniki, nagłych napadów złości i krótkich, ale najczęściej gwałtownych napadów płaczu.