piersi, macicy, przysadki mózgowej oraz komórek nowotworowych).
Występowanie i spożycie Stwierdzono, że spośród wszystkich źródeł lignanów (warzyw, owoców, czerwonego wina, kawy, herbaty, nasion i zbóż) siemię lniane odznacza się najwyższą zawartością tych związków. Średnia zawartość lignanów w nasionach lnu wynosi 0,8 mg/g świeżej masy. Siemię lniane odznacza się ponad 700 razy wyższą zawartością lignanów od innych produktów z potwierdzoną obecnością tych związków.
Analiza chromatograficzna różnych części anatomicznych nasion wykazała, że lignany lniane zlokalizowane są w zewnętrznej okrywie ziaren lnu – w tzw. warstwie aleuronowej (tuż pod zewnętrzną łuską nasienia zawierającą dużo błonnika, fityny i polifenoli). Ponieważ lignany z lnu są związkami rozpuszczalnymi w wodzie, a nierozpuszczalnymi w tłuszczach, olej lniany nie dostarcza ich w sposób wystarczający. Nośnikami lignanów z lnu są całe nasiona lnu, len mielony odtłuszczony oraz ekstrakty z siemienia lnianego stosowane w produkcji suplementów diety.
Zalecana dzienna dawka lignanów przyjmowanych wraz z pożywieniem wynosi 50 mg.Pokrywa ona dobowe zapotrzebowanie organizmu na fitoestrogeny. Ich spożycie wśród Polaków jest wciąż dalece niewystarczające – wynosi 3–5 mg dziennie.