Do wyposażenia typowego dla okrętu-bazy należał też rozbudowany blok szpitalny, z salą operacyjną. Wzorem brytyjskich lotniskowców tego okresu, okręt otrzymał opancerzenie pokładu lotniczego o grubości 51 mm oraz opancerzenie komór amunicyjnych grubości 51–76 mm
Okręt uzbrojono w cztery dwudziałowe podstawy z uniwersalnymi działami kal. 102 mm. Podstawy te umożliwiały zmianę kąta podniesienia luf w zakresie od −10° do +80°. Działa Mk XVI mogły wystrzelić około 12 pocisków na minutę. Masa pocisku wynosiła około 16 kg, a jego prędkość wylotowa 810 m/s. Przeciw celom morskim działa miały zasięg 18 150 m, przeciw celom powietrznym maksymalna donośność wynosiła 12 000 m, ale zasięg efektywny był znacznie mniejszyCampbell, s. 56.. Okręt był także wyposażony w cztery czterodziałowe podstawy z działami kal. 40 mm Mark VIII („pom-pom”). Działa te mogły opuścić lufy do kąta −10° lub podnieść je do +80°. Działa kal. 40 mm strzelały pociskami o masie 0,41 kg, które osiągały prędkość wylotową 590 m/s. Szybkostrzelność wynosiła około 96–98 pocisków na minutę, a zasięg maksymalny 3500 mCampbell, s. 71–74.. Obronę przeciwlotniczą krótkiego zasięgu stanowiło dwanaście dział Oerlikon 20 mm, ustawionych na dwóch podwójnych i ośmiu pojedynczych podstawach. Oerlikony strzelały pociskiem o masie 0,123 kg z prędkością wylotową 840 m/s.