W okresie od września do grudnia 1918 roku brał udział w oddziale POW w Rogoźnie w pracach przygotowujących Powstanie Wielkopolskie. W dniu 1 stycznia 1919 wstąpił do oddziałów powstańczych miasta Rogoźna biorąc udział w oswobodzeniu Rogoźna, Czarnkowa, Chodzieży, Romanowa pod dowództwem Antoniego Biskupskiego. Brał udział w ciężkich walkach o zdobycie Chodzieży oraz pod Szubinem i Rynarzewem. W oddziałach powstańczych brał udział na froncie północno-zachodnim do 23 lipca 1919 roku a po sformułowaniu 4 pułku Strzelców Wielkopolskich przeszedł do służby garnizonowej ze względu na swoje inwalidztwo. Zwolniony z wojska polskiego z dniem 28 listopada 1920. 3 czerwca 1921 roku wstąpił do górnośląskich oddziałów powstańczych, biorąc udział w akcjach na froncie północno-zachodnim (Lubliniec, Dobrodzeń, Tarnowskie Góry) w Oddziałach Grupy Nowak. Zwolniony z szeregów powstańczych z dniem 7 lipca 1921.