Stalagi – pornograficzna literatura brukowa o czasach Holokaustu, która pojawiła się i zyskała wielką popularność w Izraelu w latach 60. XX wieku krótko po procesie Adolfa Eichmanna. Fabuła większości stalagów umiejscowiona była w czasach II wojny światowej, a głównymi bohaterami byli zniewoleni alianccy żołnierze w niemieckich obozach jenieckich – stalagach.
Historia Pierwsze stalagi pojawiły się zaledwie kilka miesięcy po rozpoczęciu procesu Adolfa Eichmanna w 1961. Było to wydarzenie kluczowe dla młodego pokolenia izraelskich Żydów – do tej pory Holokaust nie był tematem omawianym publicznie, był tematem tabu. Młodzi Izraelczycy, mimo że wychowywali się wśród ocalałych z Holokustu, niewiele słyszeli na temat tego co naprawdę działo się w obozach zagłady, a bali się o to pytać. Jedynym źródłem wiedzy o okrucieństwach Holokaustu były książki szkolne, idealizujące wytrzymałość i heroizm więźniów obozów, oraz dzieła anonimowego (do czasu procesu Eichmanna) Ka-Tzetnika.