Niektórzy uznają książki Ka-Tzetnika, byłego więźnia obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, za pierwowzór stalagów – a zwłaszcza słynną książkę Dom lalek, w której opowiada o tym, jak Żydówki wykorzystywane były seksualnie w obozach koncentracyjnych.
Proces Adolfa Eichmanna przełamał milczenie na temat Zagłady Żydów w czasie II wojny światowej – miał edukować młode pokolenie, pokazać im prawdę o okrucieństwach Holokaustu. Zrobiło to ogromne wrażenie na całym społeczeństwie Izraela, a powieści pornograficzne takie jak stalagi mogły być próbą poradzenia sobie z traumą.
Stalagi pisane były przez Izraelczyków w języku hebrajskim, jednak autorzy używali obco brzmiących pseudonimów jak Mike Baden, Victor Boulder, Kim Rockman, Erich Lindstorm, Mike Longshot czy Ralf Butcher, a ich książki sprzedawane były jako tłumaczenia. Mimo tego, że na wydrukowanych książkach widniała informacja, że tłumacz jest tożsamy z autorem, wielu czytelników wierzyło, że mają do czynienia z autentycznymi relacjami alianckich żołnierzy. Ilustracje do stalagów czerpano z amerykańskich czasopism.