Skorygowana wartość p wynosiłaby w tym przypadku .
Zastosowania Poprawka Bonferroniego jest używana w sytuacjach, w których badacz ma skończoną, z góry określoną rodzinę testów i chce ograniczyć ryzyko choćby jednego fałszywego odrzucenia. Typowe zastosowania obejmują: kilka zaplanowanych porównań po analizie wariancji; zestawy wielu testów t; analizę kilku pierwszorzędowych punktów końcowych w badaniach biomedycznych; sytuacje, w których zależy na bardzo ostrożnej kontroli błędu I rodzaju.
W programach statystycznych metoda ta jest zwykle dostępna zarówno dla testów, jak i dla jednoczesnych przedziałów ufności.
Porównanie z innymi metodami Poprawka Šidáka Poprawka Šidáka używa progu
Dla tego samego poziomu FWER jest ona nieco mniej zachowawcza od poprawki Bonferroniego, ale klasyczna wersja wymaga silniejszych założeń dotyczących niezależności lub odpowiedniej struktury zależności testów. Poprawka Bonferroniego jest bardziej ogólna, lecz zwykle trochę słabsza pod względem mocy.
Procedura Holma–Bonferroniego Procedura Holma jest metodą krokową typu step-down. Kontroluje FWER dla dowolnej konfiguracji prawdziwych hipotez i jest jednostajnie mocniejsza od zwykłej poprawki Bonferroniego.