Budowa kościoła thumb|Stary Kościół św. Michała Arch. thumb|Nowy Dom Sióstr (1901) W listopadzie 1873 rozpoczęto budowę kościoła. Najpierw wykarczowano dębinę. Budulec z białej sosny sprowadzono z Chicago. Przy budowie pomagali gen. Turczyn i Michalski, natomiast fundusze zbierali m.in. Kiołbasa i Szerman. Głównym cieślą był Maciej Dudzik. Z czasem świątynia została powiększona o dobudowany transept. Równolegle z budową kościoła parafianie zakładali różne towarzystwa kościelne: bractwo kościelne św. Michała Archanioła, bractwo Różańca św. dla niewiast, bractwo św. Franciszka, znane jako bractwo wstrzemięźliwości, bractwo św. Kazimierza, a także bractwa młodzieńców i panien. Kiedy jeszcze nie ukończono budowy, biskup Baltes wyznaczył dla Radom polskiego proboszcza, ks. Józefa Musielewicza (lub Muślewicza). Pracę rozpoczął w okresie adwentowym 1873. Kościół nie był jeszcze wykończony, więc pierwszą mszę świętą nowy kapłan odprawił w domu Michała Madaja. Zamieszkał w koszarach. Na początku 1874 kolej Illinois Central podarowała pięć akrów ziemi w pobliżu torów, na południe od stacji z przeznaczeniem na radomski cmentarz. Początkowo miejsce pokryte było lasem, który wykarczowano za czasów ks. Gieryka.