Mimo tego, iż nie była koronowana przez papieża, to do końca życia posługiwała się tytułem cesarzowej i tak też była nazywana przez sobie współczesnych (Mathilda Imperatrix).
Para cesarska nie miała dzieci, aczkolwiek kronikarz Hermann z Tournai zapisał, że cesarzowa urodziła dziecko, które żyło tylko kilka chwil. Henryk zmarł 23 maja 1125.
Następczyni tronu Anglii W 1120 podczas katastrofy Białego Statku zginął dziedzic tronu Wilhelm Adelin. Bezpotomna śmierć królewicza i brak potomstwa w drugim małżeństwie króla (z Adelizą z Lowanium) spowodował, iż to Matylda została uznana przez niego następczynią tronu. Matylda wróciła do Anglii w 1126.
1 stycznia 1127 w Windsorze podczas ceremonii, której przewodniczył biskup Roger z Salisbury, większość możnych złożyła przysięgę, iż uznają w Matyldzie przyszłą królową Anglii. Jednymi z pierwszych, którzy przysięgli, byli jej kuzyn Stefan oraz jej przyrodni brat Robert. Mimo tego, że odebrała hołd, do końca życia swego ojca musiała zabiegać o poparcie baronów, którzy byli jej niechętni ze względu na jej płeć oraz arogancję.
8 września 1131 w Northampton Matylda po raz drugi odebrała przysięgę od możnych, którzy potwierdzili jej status jako następczyni tronu.