Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w randze kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. i 1022. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W okresie tym nadal pełnił służbę w 38 pułku piechoty z Przemyśla. W pułku tym służył również przez kolejne lata, zajmując w roku 1923 – 926. lokatę wśród kapitanów, a w roku 1924. – 501 lokatę pośród kapitanów korpusu oficerów piechoty. Z dniem 7 stycznia 1925 r. został odkomenderowany na IX-ty pięciomiesięczny Kurs Doszkolenia Młodszych Oficerów Piechoty w Chełmnie.
Na mocy rozporządzenia ministra spraw wojskowych – gen. dyw. Władysława Sikorskiego - został w 1925 roku przeniesiony (w korpusie oficerów piechoty), bez prawa do należności za przesiedlenie, z 38 pp do 40 pułku piechoty. Z dniem 1 sierpnia 1925 r., jako kapitan 40 pp, został zatwierdzony na stanowisku wykładowcy w Batalionie Szkolnym Piechoty Okręgu Korpusu Nr VI. Rozporządzeniem Ministra Spraw Wojskowych z dnia 28 października 1926 r. został przydzielony (w korpusie oficerów piechoty) z Batalionu Szkolnego Piechoty Nr 6, z powrotem do 40 pułku piechoty. W dniu 18 lutego 1928 r. został, przez Prezydenta Rzeczypospolitej – Ignacego Mościckiego, awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 r. i 27.