lokatą w korpusie oficerów piechoty. Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 1928 r. został przeniesiony (jako oficer nadetatowy 40 pp) do kadry oficerów piechoty, z równoczesnym przydziałem do lwowskiego Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI na stanowisko referenta. W okresie tym zajmował nadal 27. lokatę pośród majorów piechoty ze swego starszeństwa. W dniu 5 listopada 1928 r. został przeniesiony służbowo na stanowisko rejonowego komendanta Przysposobienia Wojskowego przy 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu.
Minister Spraw Wojskowych zarządzeniem z dnia 23 grudnia 1929 r. przeniósł majora Bohdana Sołtysa z 12 Dywizji Piechoty do 52 pułku piechoty, na stanowisko dowódcy batalionu. W połowie 1930 roku zajmował 403. lokatę łączną pośród majorów korpusu oficerów piechoty (była to jednocześnie 24. lokata w starszeństwie). Od sierpnia 1931 r. był wykładowcą w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, zajmując w 1932 roku 23. lokatę wśród majorów piechoty w swoim starszeństwie. W roku 1933 nadal wykładał w rembertowskim CWPiech., a na dzień 1 lipca tego roku klasyfikowany był na 261. miejscu wśród wszystkich majorów korpusu piechoty (była to 20. lokata w swoim starszeństwie). W dniu 7 czerwca 1934 r. ogłoszono jego przeniesienie na stanowisko dowódcy II batalionu 67 pułku piechoty detaszowanego w Toruniu. Na dzień 5 czerwca 1935 roku zajmował 181.