Pierwszy plan powojennej siedziby muzeum opracował Michaił Bakłanau (Міхаіл Бакланаў) w 1949 roku. Architekt proponował siedzibę w stylu tradycyjnego rosyjskiego empire połowy XX wieku: dwukondygnacyjny pałacyk z szeregiem półkulistych okien i portykiem z kolumnami. Za lokalizację budynku wybrano róg ulic Kirowa i Lenina. Fasada była zwrócona w stronę ulicy Uljanowskiej. Do wejścia wzdłuż tarasów z trawnikami prowadziły szerokie schody.
Projekt Bakłanaua nie został zrealizowany z powodu zmiany lokalizacji muzeum na rzecz niewielkiej działki przy ulicy Lenina, w miejscu z już uformowaną zabudową. W związku z tym gmach budynku wzniesiono w monumentalnym stylu z ciężką fasadą, za którą znajduje się kolumnada westybulu. Budynek upiększono płaskorzeźbą z alegoriami Malarstwo autorstwa P. Siucoua (Жывапіс, П. Сіўцоў) i Rzeźba autorstwa Siarhieja Adaszkiewicza (Скульптура, Сяргей Адашкевіч). Fronton zwieńczony jest rzeźbą Sława autorstwa Andreja Biembiela (Слава, Андрэй Бембель). Gmach jest dwukondygnacyjny, mieści się w nim 10 sal wystawowych. Siedziba stała się jednym z pierwszych budynków muzealnych w historii architektury okresu ZSRR. Została przedstawiona na banknocie o nominale 100 tys.