W instrumentarium hip-hopu mogą pojawiać się również tradycyjne instrumenty, zwłaszcza w nagraniach łączących hip-hop z funkiem, soulem, jazzem, rockiem, R&B lub lokalnymi idiomami muzycznymi, jednak zasadniczy idiom gatunku opiera się na głosie, beacie, technologii DJ-skiej i produkcji studyjnej.
Historia Geneza i początki w latach 70 thumb|DJ Kool Herc przy gramofonach; wczesny hip-hop rozwijał się wokół praktyk DJ-skich, breakbeatów i imprez tanecznych Hip-hop jako zjawisko muzyczne ukształtował się w latach 70. XX wieku w Nowym Jorku, szczególnie w środowisku młodzieży afroamerykańskiej i latynoskiej, w kontekście miejskich imprez, tańca, DJ-ingu i MC-ingu. Jego powstanie było związane z warunkami społecznymi i ekonomicznymi postindustrialnego Nowego Jorku, zwłaszcza Bronxu, gdzie młodzi mieszkańcy przekształcali doświadczenie zaniedbania, ubóstwa i przemocy ulicznej w nowe formy ekspresji muzycznej i performatywnej. W muzycznym sensie szczególne znaczenie miały imprezy prowadzone przez DJ-ów, podczas których nagrania funku, soulu, rocka, disco i służyły jako materiał do tworzenia ciągłego, tanecznego podkładu rytmicznego.