Codziennością są dwulicowość, donosy i zdrada. Władza w tym świecie nie służy ludziom, ale zabezpiecza interesy tych, którzy tę władzę sprawują, a są to osoby o niskim potencjale kulturalnym i intelektualnym. System wychowuje ludzi przystosowanych do życia w takich warunkach, ludzi, którzy nie potrafią żyć nigdzie indziej. Ideologią w Ibańsku zajmuje się wielomilionowa rzesza dziennikarzy, artystów, naukowców. Jest ona składową życia społecznego, władza nie musi zatem podtrzymywać jej siłą.
Dzieje Ibańska podzielił Zinowjew na trzy okresy: Przygnębienia, Zamętu i Rozkwitu. Przywódcami byli kolejno: Gospodarz, Knur i Zarządca. Odnosi się to wprost do rzeczywistości radzieckiej, gdzie odpowiednikami Gospodarza, Knura i Zarządcy są Stalin, Chruszczow i Breżniew.
Życie Ibańczyków to nie zwykłe życie, ale realizacja przedsięwzięć. Sposób, a jaki ona przebiega badają uczeni z Instytutu Filozofii Złych Zamierzeń, pod nadzorem Laboratorium Prania Mózgów. Obraz Instytutu jest ironiczno-satyryczny. Zinowjew wykpił pracowników nauki, pokazał jak miernoty podkopują konkurencję, jak działa mechanizm dopuszczania naukowców do wyjazdów zagranicznych, jak powszechna jest współpraca tego środowiska ze służbami bezpieczeństwa.