W czasie swojej służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej odbył sześć patroli, w czasie których zatopił i uszkodził 20 jednostek o łącznej pojemności BRT. W czasie drogi na Morze Śródziemne do miejsca swojego stałego przydziału w Kotorze UB-51 zatopił 3 statki. Pierwszym z nich był francuski żaglowiec „Amiral Troude” o pojemności BRT. Statek był zbudowany w 1897 roku w stoczni Laporte & Cie. w Rouen. Należący do Ant. Dom. Bordes et fils z Dunkierki płynął do Iquique do Rochefort z ładunkiem azotanów. Został zatrzymany i storpedowany w dniu 30 września 1917 roku 400 mil na zachód od Penmarch na pozycji . Drugim był brytyjski parowiec „Forestmoor” o pojemności BRT. Statek, który płynął z Gibraltaru w konwoju HG19, 5 października został storpedowany i zatopiony 54 mile na północny zachód od w Maroku (na pozycji ). W wyniku ataku zginęło 22 członków załogi. Trzecią ofiarą był zbudowany w 1911 roku w W. Doxford & Sons Ltd. w Sunderland i pływający dla norweskiego armatora Wilhelmsens Dampsk. Selsk. (Wilh. Wilhelmsen) z Tønsberg „Themis” o pojemności BRT. Statek został zatopiony w dniu 12 października 1917 roku 22 mile na północ od półwyspu Al-Watan al-Kibli. 19 października 1917 roku okręt został dołączony do Flotylli Pola. W czasie pierwszego patrolu w składzie flotylli Pula UB-51 zatopił dwa statki.