jego problemy rasowe, społeczne i religijno-narodowe. A zatem zadania ruchu są (powinny być) znacznie szersze, chociaż wszystkie zazębiają się i uzupełniają. Religijno-narodowe problemy autor łączy jeszcze mocniej ze sobą, gdyż – jak twierdzi – są one nierozerwalne: narodowość determinuje religię, a religia nosi cechy narodowe, obie są jak dwie strony medalu. W religii widzi wielką siłę, która spaja naród żydowski, która gwarantuje przetrwanie narodu, która jest nośnikiem wartości etycznych i która stanowi o sile narodu. Zależność jest jeszcze taka, że im mniej jednego pierwiastka, tym więcej drugiego, tzn. im silniejszy był naród, tym mniej było religii, a w momentach osłabienia narodowego to religia dawała siłę przetrwania i spajała naródZ. Parnass, Kwestia żydowska w świetle nauki, Nakładem Księgarni „Beth-Israel”, Lwów 1921, s. 83.. Zarówno cele religijno-narodowe, jak i cele społeczne (np. przewarstwienie) służyły celom rasowym, z kolei cele rasowo-eugeniczne miały wspomóc cele narodowe oraz pozwolić przejść do rozwoju i pełni życia rasowego. Wprowadzenie pełni życia rasowego i stworzenie własnego milieu – zdaniem autora – jest możliwe wyłącznie w Palestynie.
Patologie narodu żydowskiego i eugeniczne antidotum