Wnioskowanie empiryczne – w dydaktyce matematyki jest to ogólne pojęcie łączące empiryzm w przyrodzie i uogólnianie typu indukcyjnegoLidia Zaręba, Matematyczne uogólnianie: możliwości uczniów i praktyka nauczania, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków 2012, ISSN 0239-6025, , s. 33.Lidia Zaręba, Matematyczne uogólnianie: możliwości uczniów i praktyka nauczania, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków 2012, ISSN 0239-6025, , s. 27., opierające się m.in. na indukcji przyrodniczejHelena Siwek, Rozumowanie intuicyjne, empiryczne i formalne w nauczaniu matematyki, Oświata i Wychowanie, Wersja B, nr 9, 1985, s. 44..
Prof. Anna Zofia Krygowska następująco scharakteryzowała oba powiązane ze sobą typy wnioskowania empirycznego:
Wnioskowanie empiryczne pierwszego rodzaju (empiryzm w przyrodzie): Uczeń obserwuje fizyczne stosunki przestrzenne lub ilościowe, występujące w jego naturalnym otoczeniu, w modelu lub na rysunku i bezpośrednio je matematyzując, to jest opisując w terminach matematycznych to, co widzi lub stwierdza doświadczeniem, formułuje hipotezę matematycznąAnna Zofia Krygowska, Zarys dydaktyki matematyki cz.1, WSiP, Warszawa 1979, s. 137..