Koniec Europy – dramat teatralny z 1983 w reżyserii i ze scenografią autorstwa Janusza Wiśniewskiego oraz muzyką Jerzego Satanowskiego. Wystawiony po raz pierwszy w Teatrze Nowym w Poznaniu, na 200-lecie sceny zawodowej w PoznaniuWitalis Nowicki, Koniec Europy?, w: Przewodnik Katolicki, nr 21/1983, s.6.

Treść Osnową sztuki jest wielki kryzys lat 30. XX wieku w rozumieniu wieloaspektowego krachu cywilizacyjnego, będący pretekstem do ukazania powtarzalnych cech i mechanizmów europejskich kryzysów społecznych w wymiarze historycznym (nawiązanie do Oswalda Spenglera i jego Zmierzchu Zachodu). Dzieło ukazuje europejski krąg kulturowy, jako strukturę norm, wartości i uregulowań rozsadzaną, niszczoną i wyjaławianą przez zanik międzyosobowych relacji, erozję wspólnotowych więzów, czy zanik poczucia solidarności. Następuje m.in. rozkład języka, zatracającego funkcję komunikacyjną. Na tej kanwie dialog staje się monologiem wyrzucanym w próżnię. Postacią centralną sztuki jest Ojciec komentujący z trudem wykonywane przez siebie czynności (dla jego biednej, żydowskiej rodziny wyprawa do Ameryki stała się niespełnioną nadziejąEncyklopedia Teatru, Czy tylko teatr eksportowy?).