Czytelne są odniesienia do twórczości Bruno Schulza (symbioza realności i mitów) oraz Franza Kafki (oczekiwanie na nierealny do ziszczenia cud).

Sztuka wyrasta z kryzysu teatru - jego znużenia i zmęczenia oraz jest próbą przezwyciężenia kryzysu tekstu w dramacie. Spektakl uaktualnił się w kontekście zmian politycznych w Europie, jakie miały miejsce w początkach XXI wieku.

Aktorzy W premierze zagrali m.in.: Marian Pogasz (Ojciec), Wanda Ostrowska (Kuzynka), Bolesław Idziak (Mojżesz Purecki), Andrzej Lajborek (Piękny Ambasador), Michał Grudziński (Nauczyciel-Śmierć), Jerzy Stasiuk, Zbigniew Grochal, Wiesław Komasa (Jeźdźcy i Żołnierze), Sława Kwaśniewska (Plugawa Harmonistka), Tadeusz Drzewiecki (Stryj Izmael), Wojciech Standełło (Tajemniczy Paź) i Rajmund Jakubowicz (Heretyk).

Nagrody i krytyka Spektakl pokazywany był m.in. w Bredzie. Otrzymał również nagrodę na Holland Festival. Nagrodzony był także na BITEF w 1983 i na Festival du film de chercheur de Nancy w 1984. Otrzymał nagrodę specjalną Festiwalu w Edynbur­guEncyklopedia Teatru,