Demokracja większościowa w preferencyjny sposób traktuje bezwzględną większość wyborców poprzez skupienie władzy w centralnym ośrodku, małą ilość jej instytucjonalnych ograniczeń i węższą reprezentację. Nazywana jest również modelem Westminsterskim, ponieważ w czystej postaci występuje bardzo rzadko – w Wielkiej Brytanii, Nowej Zelandii i byłych koloniach brytyjskich. Charakterystyczne cechy demokracji większościowej to: skupienie władzy wykonawczej w jednopartyjnym, większościowym gabinecie dominująca pozycja władzy wykonawczej system dwupartyjny większościowy i nieproporcjonalny system wyborczy pluralizm grup interesów scentralizowana władza skupienie władzy ustawodawczej w jednoizbowym parlamencie elastyczność konstytucyjna brak sądowego nadzoru nad legislacją bank centralny kontrolowany przez władzę wykonawczą.
Demokracja konsensualna reprezentuje tak dużą część społeczeństwa, jak to możliwe, poprzez rozproszenie władzy politycznej. Przykładami czystej demokracji konsensualnej są Szwajcaria, Belgia i Unia Europejska.