Bez wsparcia Perrée, garnizon stanął w obliczu niedoboru żywności, i w marcu Vaubois i Villeneuve zdecydowali wysłać do Francji prośbę o pilne wsparcie. Do tej misji wybrali 80-działowy „Guillaume Tell” pod wodzą komandora Saulniera, po części dlatego, że stan i wielkość okrętu umożliwiały zaokrętowanie ponad 900 ludzi, z których wielu było chorych i rannych. Kontradmirał Denis Decrès objął komendę na okręcie, a Vaubois i Villeneuve ustalili datę odpłynięcia na 30 marca. Kiedy Francuzi przygotowywali tę ekspedycję, Brytyjczycy kontynuowali swoją blokadę, chociaż byli bez swojego dowódcy. Nelson, wbrew konkretnym rozkazom swojego przełożonego Lorda Keith, udał się do Palermo na Sycylię, aby być z Emmą, lady Hamilton, żoną brytyjskiego ambasadora sir Williama Hamiltona, z którą miał romans. Pod jego nieobecność dowództwo przejął komandor Sir Thomas Troubridge na HMS „Culloden”, a następnie komandor Manley Dixon na HMS „Lion”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa 31 marca 1800 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.