Historia Przed przybyciem Europejczyków Region Północny zamieszkiwały plemiona indiańskie. W XV wieku europejscy odkrywcy podejmowali ekspedycje w głąb Amazonii, poszukując m.in. mitycznej krainy El Dorado. W 1616 roku pojawili się Portugalczycy i wybudowali forty wojskowe, aby chronić region przed podbojami ze strony innych krajów. W tym samym roku założyli miasto Belém.
Region Północny w tamtym czasie był zamieszkany przez niewielką liczbę białych, dominowali Indianie. Korona portugalska wyznaczyła dziedziczne kapitanie, podobnie jak w innych rejonach Brazylii: Cabo do Norte (1637) w obecnym stanie Amapá i kapitanię na wyspie Marajó (1655).
Pierwsi Portugalczycy w tym regionie podejmowali wyprawy do interioru, w poszukiwaniu takich produktów jak kakao czy wanilia oraz w celu schwytania i zniewolenia Indian. Do połowy XVIII wieku kakao stanowiło główny produkt eksportowy obecnego stanu Pará. Pomimo zachęt korony do zakładania plantacji, łatwiejszym sposobem było pozyskiwanie dziko rosnącego kakao. lewo|mały|Boom kauczukowy spowodował rozwój miast Amazonii - na zdjęciu Teatro Amazonas w Manaus Od początku XVII wieku na terenie Regionu Północnego przebywali misjonarze. Franciszkanie przybyli do Pará w 1617 roku, ale już w 1640 roku to jezuici byli największym zakonem na północy Brazylii.