Z okazji 50. rocznicy istnienia firmy w 1985 roku Cityliner otrzymał również absorbujące energię przednie i tylne zderzaki oraz nowy system klimatyzacji (elektronicznie sterowany wydajniejszy klimatyzator umieszczono na dachu w tylnej części pojazdu). Po raz pierwszy zastosowano reflektory poliwęglanowe. Opracowany został także model Cityliner N118/3 o długości 14,38 m. Gruntownie przebudowany został zespół napędowy. Silnik (6-cylindrowy o mocy 333 KM), skrzynia biegów oraz oś napędowa produkowane były przez szwedzką firmę Scania. Wszystkie nowości zaowocowały nową, III generacją pojazdu, która była produkowana przez kolejne 13 lat.
W 1986 roku zapoczątkowano eksport Citylinera do USA za sprawą fabryki w Lamar, a w 1990 odbyła się premiera modelu Cityliner-Hoch (z niem. wysoki), który był wyższy od swoich poprzedników o 16 cm, co pozwoliło na zwiększenie przestrzeni bagażowej. W 1992 roku z linii montażowej zjechał Cityliner numer 3000 dla niemieckiego przewoźnika Berlin Linien Bus.
W 1994 roku zaprezentowano kolejną, czwartą odsłonę Citylinera pod hasłem Die neue Königsklasse '94. Gruntownym zmianom uległo wnętrze pojazdu. Zmienił się wygląd przednich i tylnych świateł oraz przedniej ściany, lekkiej modyfikacji poddana została linia nadwozia. Jednostkę napędową niezmiennie dostarczała Scania.