Pierwszy boom kauczukowy 1879-1912 lewo|mały|Opera w Manaus, jeden z symboli boomu kauczukowego Koniec XIX wieku to okres rozwoju motoryzacji, a co za tym idzie zwiększonego popytu na kauczuk, wykorzystywany głównie do produkcji opon. Brazylijski kauczuk był towarem eksportowym już od początków XIX wieku. W latach 40. XIX wieku eksportowano ok. 460 ton rocznie, jedna tona kosztowała 45 funtów szterlingów. Dziesięć lat później ilość eksportowanego kauczuku wzrosła do 1,9 tys. ton rocznie, a w latach 70. do 3,7 tys. ton rocznie. Wzrosły także ceny: z 118 funtów za tonę w latach 50. XIX wieku, w kolejnej dekadzie płacono już 125 funtów, a w latach 70. – 182 funtów za tonę. W latach 1909–1911 płacono rekordowe 512 funtów za tonę kauczuku. lewo|mały|Targ Ver-O-Peso w Belém Boom kauczukowy przyczynił się do rozwoju Regionu Północnego i do wzrostu zamożności jego mieszkańców. Nastąpił gwałtowny rozwój miast, przede wszystkim Manaus i Belém. Wielu robotników z innych regionów Brazylii, głównie z Regionu Północno-Wschodniego, przeprowadziło się do Amazonii, szukając pracy przy pozyskiwaniu kauczuku. W 1896 roku Manaus zostało drugim brazylijskim miastem, w którym pojawiła się energia elektryczna. W tym samym roku na ulice miasta wyjechały pierwsze tramwaje elektryczne.