Grupa ta, 13 lutego 1948 roku, ogłosiła powstanie nowej Indonezyjskiej Partii Socjalistycznej.
PSI oraz okres liberalnej demokracji w Indonezji Wraz z rozwiązaniem Stanów Zjednoczonych Indonezji i powstaniem unitarnej Republiki Indonezji w 1950 roku, ugrupowanie uzyskało 17 spośród 232 miejsc w Ludowej Izbie Reprezentantów.
W wyborach parlamentarnych z 1955 roku, PSI uzyskała 2% ważnie oddanych głosów, zdobywając 5 mandatów. Należy przy tym zaznaczyć, iż wynik ten został uznany przez kierownictwo partyjne za porażkę, co wiązało się również z faktem, iż wobec dobrego wyniku Komunistycznej Partii Indonezji, to PKI stało się głównym reprezentantem klasy chłopskiej i robotniczej w kraju.
Upadek Ze względu na pewnego rodzaju rozczarowanie wobec liberalnej demokracji pośród mieszkańców Indonezji, prezydent Sukarno zaczął lansować koncepcję demokracji sterowanej (Orde Baru), łączącej silną pozycję prezydenta z dążeniem do uzyskiwania konsensusu pomiędzy największymi ugrupowaniami politycznymi w kraju, przy czym koncepcja ta odrzucała wybory parlamentarne jako mechanizm wyłaniający poszczególne ugrupowania do podejmowania decyzji o znaczeniu ogólnokrajowym.