Kilka lat później, po śmierci ojca, został właścicielem przedsiębiorstwa. W 1779 ożenił się z córką kupca z Tylży, Dorotheą Dubinski, którą przeżył o 40 lat. Przeżył również całą szóstkę urodzonych z ich związku dzieci (mieli czterech synów i dwie córki). W 1782 został współwłaścicielem firmy ojca, firma nosiła odtąd nazwę Franz Östreich & Sohn. W maju 1785 umiera ojciec Franz Oestreich, odtąd Johann zarządza niepodzielnie firmą. W tym samym jeszcze roku, w 1785, otworzył w Braniewie na Hosangsgasse (później Neuer Markt nr 8, współcześnie teren targowiska przy placu Piłsudskiego) fabrykę adamaszku, ażeby z jeszcze większym zyskiem eksportować towar. Jednak w 1790 zmuszony jest ją zamknąć z powodu braku wykwalifikowanej siły roboczej.
W ciągu następnych 48 lat stał się człowiekiem niezwykle majętnym, czerpiąc dochody przede wszystkim z handlu przędzą lnianą i z założonych przez siebie zakładów włókienniczych. Od roku 1800 brytyjski żaglowiec o nazwie „Braunsberg” kursuje wyłącznie pomiędzy Braniewem a Hull, transportując len. Świadczy to o rozmachu, z jakim Johann Oestreich rozwinął w Braniewie przemysł tekstylny.