Tam ani Sorbona, ani duchowieństwo, ani parlament [sąd paryski] nie może naruszyć pokoju, nie może dotknąć nikogo tak haniebnym dekretem [wyrokiem] a tu u nas, w wolnej Rzeczypospolitej, miałożby podobne uciemiężenie przyjąć się i rozkrzewićHeraklit Bibliografia Estreichera. Podobnie argumentował Jędrzej Moskorzewski, syn Hieronima. Kraushar, loc. cit. s. 58-60..
Jesienią 1627 SejmObradował w Warszawie od 12 października do 24 listopada. Władysław Konopczyński, Chronologia sejmów polskich 1493-1793 Kraków 1948, s. 148. postanowił:
„Trybunał, iż potestatem condendarum legum (władzy stanowienia praw) nie ma, jeno według prawa od wszystkiej Rzeczypospolitej postanowionego, sądzić powinien, takich spraw, któreby w prawie opisane nie były, przypuszczać przed się nie ma, ani poenas irrogare (kar nakładać), ani nimi nikogo aggrarare (uciążać), nad to, jako są pospolitym oznaczone: a gdzieby się takowe dekreta, lub klauzuły ich nalazły, któreby vim legis saperent (w zakres prawodawczy wkraczały), albo pokóy pospolity wzruszały, jako to niektóre additamenta (dodatki) w pewnych dekretach na przeszłym trybunale lubelskim w sobie mają, do takich żaden pociągany być nie ma, i owszem mają nullitati subesse (ulegać nieważności)”Volumina Legum, t. 3, s. 263, f. 547. Uchwałę tę ponowiono w 1638 (tamże s. 444 f. 935) i 1726 (tom 6, s. 244, f.