trzeci syn sułtana, Thuwaini bin Said został władcą części kontynentalnej. Jego szósty syn, Madżid ibn Said, stał się niezależnym władcą Sułtanatu Zanzibaru 19 października 1856. Sułtani Zanzibaru byli od tej pory zobowiązani płacić roczną daninę Maskatowi.
Sułtanat Maskatu był regularnie atakowany przez wyznawców ibadytyzmu, których oburzał wpływ zlaicyzowanej ludności z terenów przybrzeżnych. Sułtanat był jednak w stanie bronić się z pomocą Anglików. Ten historyczny podział trwał przez większą część XX wieku, co doprowadziło do przyznania ograniczonej autonomii Imamatowi Omanu przez sułtana Tajmura ibn Fajsala na mocy Traktatu z As-Sib z 1920 roku.
Ostatnia zamorska posiadłość, port Gwadar, został sprzedany Pakistanowi w 1958 roku. Jednak sułtanat zyskał pewne terytoria w 1967 roku, gdy Brytania zwróciła wyspy Kuria Muria (które były prezentem od sułtana dla królowej Wiktorii w 1854 roku).
Powstanie i przemysł naftowy Odkrycie ropy naftowej w Zatoce Perskiej zaostrzyło spór między sułtanem w Maskacie a imamami z Omanu. Poszukiwania ropy naftowej rozpoczęło przedsiębiorstwo Anglo-Persian Oil Company w latach 20. XX wieku.