Ogniwami samorządu zakładowego były: Rada Zakładowa oraz Rada Robotnicza.

Już na początku działalności BKB „Wschód” okazało się, że koszty nowej technologii wznoszenia bloków mieszkalnych są wysokie. Główną przyczyną tego stanu rzeczy były wady gospodarki nakazowo-rozdzielczej, w której czynnik wzrostu ilościowego brał górę nad rachunkiem ekonomicznym i jakością wykonywanych prac. Wielkopłytowe budownictwo mieszkaniowe charakteryzowało się dużą dynamiką ilościową, lecz jednocześnie wysoką materiałochłonnoścą oraz niewystarczającą jakością wykonawstwa.

W latach 70. nasilała się dysproporcja między możliwościami produkcyjnymi fabryki domów a ekip budujących z tych prefabrykatów domy. Tempo oddawania budynków uzależnione było bowiem od wykupu i przygotowania terenów oraz ich uzbrojenia w drogi i sieci oraz wymagających wiele czasu i nakładów prac wykończeniowych. W 1973 roku tylko 60% prefabrykatów zagospodarowały ekipy BKB, a resztę odbierały spółdzielnie mieszkaniowe i przedsiębiorstwa, które we własnym zakresie montowały z nich budynki.