Została ona przyjęta 11 maja 1921 r., lecz formalnie pełnił urząd do 31 maja.
Po odejściu z rządu wyjechał na krótko na Górny Śląsk, by następnie powrócić do pracy w charakterze wysokiego urzędnika w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych. W wyborach do sejmu 1922 startował bez powodzenia z Warszawy. Od 1924 r. kierował w MRiDP Departamentem Parcelacji i Osadnictwa. W tym okresie był też członkiem komisji organizacyjnej Banku Gospodarstwa Krajowego, następnie wszedł do rady nadzorczej tej instytucji. W 1925 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej, zastępując Gustawa Simona. Następnie po wyjściu socjalistów z rządu Aleksandra Skrzyńskiego i dymisji Bronisława Ziemięckiego 20 kwietnia 1926 r. objął funkcję kierownika MPiOS. W tej roli do końca kwietnia 1926 r. wziął udział w pięciu posiedzeniach rządu i wystąpił na posiedzeniu połączonych komisji sejmowych Ochrony Pracy i Robót Publicznych. Rada Ministrów z Jankowskim w składzie obradowała jeszcze 4 i 5 maja, przy czym na drugim posiedzeniu Skrzyński zapowiedział rezygnację z kierowania rządem. Zastąpił go Wincenty Witos(trzeci rządz Wincentego Witosa), który powierzył Jankowskiemu dalsze kierowanie MPiOS. Urzędowanie zakończył wraz z upadkiem rządu w związku z przewrotem majowym.