Na dziedzińcu pałacu jeden z napastników (prawdopodobnie Seweryn Goszczyński) zaatakował uciekającego gen. Gendre’a (według samego Goszczyńskiego, gen. Gendre i służba pałacowa usiłowali odciąć belwederczykom drogę odwrotu). W wyniku ataku ów „najnikczemniejszy z nikczemnych” generał poniósł śmierć. Hałas dobiegający od strony dziedzińca wywabił jednocześnie resztę spiskowców z pałacu, gdyż – jak sądzili – były to odgłosy ataku na samego wielkiego księcia. Na dziedzińcu uświadomili sobie pomyłkę, ale na powrót do pałacu było już za późno – wszczęty alarm oraz niebezpieczeństwo nadejścia posiłków rosyjskich spowodowały, że z niezadowoleniem wycofali się okrężną drogą do pierwotnego „punktu zbornego oddziału belwederskiego”, tj. pod pomnik Sobieskiego na Agrykoli.

Druga grupa belwederczyków, dowodzona przez Karola Kobylańskiego i mająca zaatakować pałac od ogrodu, prawdopodobnie nie zdołała sforsować wysokiego tarasu i nie zrealizowała zamierzonego planu wdarcia się do budynku;