Projekt został skierowany do komisji sądowej, która obejmowała Stephena, ale ostatecznie nie powiodła się, została zmieniona i przywrócona w 1879 r. I ponownie w 1880 r. Obejmowała ona zarówno procedurę, jak i prawo materialne, a także przewidywała sąd apelacyjny, choć po Kilkuletnie doświadczenie sądowe Stephen zmienił zdanie co do mądrości tego kursu. Mimo to podczas sesji Parlamentu nie poczyniono żadnych znaczących postępów. W 1883 r. część dotycząca procedury została wniesiona oddzielnie przez prawnika Gladstone’a, Sir Henry’ego Jamesa, i udała się do wielkiej komisji prawniczej, która stwierdziła, że nie było wystarczająco dużo czasu, aby poradzić sobie z nią w zadowalający sposób w trakcie sesji.
Rozpatrzono apelację karną i uchwalono ustawę w 1907 r.; w przeciwnym razie nic nie zostało zrobione w Wielkiej Brytanii z żadną częścią projektu kodeksu od tego czasu. Materiały historyczne, które Stephen od dawna kolekcjonował, przybrały trwały kształt w 1883 r. jako jego Historia brytyjskiego prawa karnego. Brakowało mu czasu na zaplanowany przegląd Prawa kontraktowego (który byłby znacznie pełniejszy niż kodeks indyjski). Dlatego żaden z planów Stephena dotyczących angielskiej kodyfikacji nie przyniósł efektu.