Prawo do biernego zachowania ściśle łączy się z wykorzystywaniem cech fizycznych oskarżonego jako środków dowodowych. Wiąże się to np.: z pobraniem włosów, wydzielin, odcisków, fotografowania czy dokonania pomiarówP. Hofmański, S. Waltoś, "Proces Karny zarys systemu", w: "Wolters Kluwer", 2016, s. 306-308.. Obrona formalna Poprzez obronę formalną rozumie się prawo do posiadania obrońcy przez oskarżonego, za czym przemawiają poniższe racje: racja fachowości – oskarżony nie jest tak wykwalifikowany, przez co nie poprowadzi w dostatecznie dobrze swojej sprawy w przeciwieństwie do wykształconego w tym kierunku obrońcy, racja stanu psychicznego – poprzez brak zaangażowania emocjonalnego łatwiej jest obrońcy oceniać fakty w sprawie i przyjąć odpowiednią linię obrony, racja zdolności wyręczenia – oskarżony nie jest w stanie wykonać wszystkich czynności procesowych, obrońca wie jak dotrzeć do organów procesowych. Korzystanie z pomocy obrońcy jest szczególnie potrzebne i pomocne, kiedy oskarżony jest pozbawiony wolności, jest chory lub np. przebywa za granicą, racja pomocy psychicznej – bywa tak, że tylko obrońca umie wyjaśnić oskarżonemu sens wyroku skazującego, potrafi zmotywować go do własnej obrony, przez co jest jedną z jego zaufanych osóbP. Hofmański, S. Waltoś, "Proces Karny zarys systemu", 2016, s.