W kwietniu 1942 roku zerwał umowę z AVG i wrócił do Stanów Zjednoczonych.
Powrót do lotnictwa piechoty morskiej thumb|Vought F4U-1A Corsair, numer fabryczny 17883, na którym latał Gregory Boyington, pod koniec 1943 r. 29 września 1942 roku, w stopniu majora ponownie wstąpił do korpusu piechoty morskiej, który potrzebował pilotów doświadczonych w boju. Z początkiem 1943 roku został przydzielony jako zastępca dowódcy do 122. dywizjonu 11 grupy powietrznej piechoty morskiej stacjonującego na wyspie Guadalcanal. Od lipca do sierpnia 1943 roku dowodził 112. dywizjonem. We wrześniu stanął na czele 214. dywizjonu, znanego jako Dywizjon Czarnych Owiec (Black Sheep Squadron). W wieku 31 lat Boyington był starszy średnio o 10 lat od swoich podkomendnych i zyskał sobie pseudonim Gramps (dziadek), z czasem zamieniony na Pappy (tatuś). Podczas 32 dni intensywnych walk zestrzelił 14 japońskich myśliwców. 27 grudnia 1943 roku miał na swoim koncie 25 zwycięstw. 17 października 1943 roku Czarne Owce w sile 24 samolotów zaatakowały japońskie lotnisko Kahili na południowym krańcu wyspy Bougainville’a, gdzie znajdowało się 60 wrogich maszyn. Amerykanie sprowokowali Japończyków do poderwania dużej liczby samolotów. Wywiązała się zacięta walka, w której piloci 214. dywizjonu odnieśli 20 zwycięstw bez strat własnych.