Suworowa w Oczakowie Angażując się w ruch rewolucyjny i być może współpracując z bolszewikami, Szmidt wysyłał równocześnie telegramy do cara Mikołaja II, przekonując go, że bycie rewolucjonistą i wiernym poddanym równocześnie nie jest niemożliwe. Aresztowany i szybko zwolniony, został przeniesiony do rezerwy za udział w rewolucji, w stopniu kapitana II rangi. Szmidt udał się do Odessy, następnie wrócił do Sewastopola i znowu został na krótko aresztowany, a następnie zwolnionyA. Andrusiewicz, Złoty sen..., s. 161.. Na prośbę zbuntowanych załóg krążownika „Oczaków” i niszczyciela „Swiriepyj” zgodził się stanąć na czele buntu. Szmidt początkowo wahał się, wychodząc z założenia, że samotny bunt kilku okrętów, niepoparty przez masy w całej Rosji, nie ma szans powodzenia. Przekonany przez rewolucjonistę Iwana Woronicyna, ostatecznie zgodził się i samowolnie mianował się dowódcą Floty Czarnomorskiej. 14/27 listopada 1905 r. wysłał sygnał „Dowodzę flotą” z opanowanego przez buntowników „Oczakowa”. Następnie wysłał telegram do cara, żądając zwołania zgromadzenia przedstawicielskiego i wypowiadając posłuszeństwo carskim ministrom. Na okręcie polecił zawiesić czerwony sztandar.