Do powstania przyłączyło się łącznie 12 okrętów i ok. 8 tys. marynarzy, żołnierzy i robotników portowych, jednak większość okrętów stacjonujących w Sewastopolu i żołnierzy miejscowego garnizonu pozostała lojalna wobec władz. 15/28 listopada wiceadmirał Grigorij Czuchnin, dowódca Floty Czarnomorskiej, wezwał Szmidta do bezwarunkowej kapitulacji. Wobec braku odpowiedzi wydał rozkaz ostrzelania „Oczakowa”. Do 16/29 listopada bunt został stłumiony. Według jednego ze źródeł Szmidt zrezygnował z próby ucieczki, chociaż mógł starać się ratować życie z pomocą nadal wiernych mu marynarzy. Według innego źródła próbował się ukrywać, został jednak zdemaskowany. mały|Budynek w Oczakowie, w którym odbył się sąd na Szmidtem i trzema innymi uczestnikami buntu Piotr Szmidt został postawiony przed sądem wojskowym i skazany na karę śmierci. Przed sądem zachowywał się w sposób na tyle nieodpowiedni, że ponownie zastanawiano się nad stanem jego zdrowia psychicznego. Inne źródła opisują jego wystąpienie przed sądem jako porywające, podają też, że jego postawa zdobyła sympatię prasy relacjonującej jedenastodniowy proces. Szmidt przepowiadał, że jego stracenie otworzy nową epokę w historii Rosji, a w liście do syna w nocy przed egzekucją pisał, że ma nadzieję dożyć rewolucji socjalistycznej.